miércoles, 18 de agosto de 2010
miércoles, 11 de agosto de 2010
Cando me ía achegando o aire estaba morno, calmo, viña cambio de tempo. Souben entón que a temperatura da auga sería perfecta para nadar e que as mareas estaban vivas e altas. E así foi. Logo quedei durmida escoitando o mar. Xa non lembraba esa paz.
Ás veces o tempo do mar e o dunha mesma non coinciden, pero a fidelidade entre os dous acaba dando momentos perfectos. O luns á noite tamén foi así. Non había mar pero souben que nada ía saír mal.
Ás veces o tempo do mar e o dunha mesma non coinciden, pero a fidelidade entre os dous acaba dando momentos perfectos. O luns á noite tamén foi así. Non había mar pero souben que nada ía saír mal.
lunes, 2 de agosto de 2010
E sempre que comeza para min algo importante, un cambio radical de calquera signo, ten que escenificarse no Porto, ou como o sábado, contemplando unha das miñas cidades preferidas desde un magnífico mirador iluminado e coa voz e a música de Abrunhosa. Dáme medo utilizar as miñas propias palabras de novo despois de escoitalo, de recordar que o amor se pode expresar con distintos tipos de berros, sempre cara á esquerda e sen deixar que caian as pontes que nos unen ao mundo. Este blog é unha, xorde desta necesidade de compartir o que sinto.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)