martes, 6 de julio de 2010

Encantaríame que me regalasen sempre margaritas, segue sendo a miña flor preferida e, ademais, Marguerite é o nome da muller que coa súa vida e obra me apaixonou tanto que non parei ata demostrarme a min mesma que podía escribir unha tese sobre ela. Volvín ver as súas fotos e vídeos hai pouco, e pensei que a tiña un tanto esquecida e que tamén debería compartila con vós.

Neste camiño que andamos imos lembrando persoas que quixemos e aínda queremos, xente que non estaba nos libros e si no noso día a día, e esperamos tamén atopar novas "margaritas", máis persoas a quen querer para percorrer xuntos, por tramos ou ata o final, o camiño a Itaca.

No hay comentarios:

Publicar un comentario